گاگول دونی

بازگشت

لحظه ها از كنارم بيهوده عبور مي كنند ، درونم سستي مي كند ....،
گفتني آنقدر هست كه همه اش را فراموش كرده ام .
احساس مي كنم كه زير پاي زمان له مي شوم ، اما ترسي از اوقات رفته ندارم ، از اوقاتي كه مي آيند هم نه .ذهنم را به هر چيز مشغول نمي كنم ، تنها مشغله ذهني ام تفكر است،به همه چيز
فاصله من با قلمم زياد شده است ، به طوري كه آنچه در ذهنم مي پرورانم تا به قلمم برسد فراموش مي شود، ...

+ نوشته شده در دوشنبه شانزدهم مرداد 1385ساعت 9:17 توسط شاس |

...

نمی دانم در فکرم چیست؟

در پی آن پیاله ام ...

در پی آن دمم که ریه ام را از آن پر بکنم ...

چشمانم را به رویش ببندم و هوایش را در آغوش کشم ..

صورتم را و لبم را به لبش بگذارم . .

و همین حال , همین حال , جرعه ای , جرعه ای در نکشیده ...

زبویش, درهوایش , برکنارش ...

به پایان برسم . .

تا که آغاز شوم.

+ نوشته شده در جمعه شانزدهم دی 1384ساعت 20:45 توسط شاس |

این مطلب عنوان ندارد

ناتمام بسیار است , اما هر شروعی را پایانی است , طالب هیچ یک نمی توان بود . . .
ناتمام ها؟ به هیچ وجه...
شروعی که بوی تازگی نمی دهد ...
هزاران بار کهنه تر از پیش است ... برای اذهان آزموده ...
ما آزموده ایم ... همه چیز را ...
چگونه است که اکنون گنگ اندیشه های خویشیم ...
هوم! اندیشه ... چه گورستان عظیمی ...
چگونه میتوان از مردگان انتظار یاری داشت ... نمی دانم ...

+ نوشته شده در جمعه دوم دی 1384ساعت 0:42 توسط شاس |